یه روز کوچولو | ۱۳۸۵/۰۱/۱

اگه گفتید فرق ما چیه؟

جمعه ۱۳۸۵/۰۱/۱۸

اگر گفتید فرق واحد پول ایران و انگلیس چیست؟

درا نگلیس شما یک کیف اسکناس می برید و با آن یک ماشین می خرید . اما در ایران شما یک ماشین اسکناس می برید و با آن یک کیف پول می خرید .

اگر گفتیدفرق گردش در تهران و پاریس چیست ؟

در پاریس هر وقت شما خواستید گردش کنید از ماشین پیاده می شوید و در تهران هر وقت شما خواستید گردش کنید سوار ماشین می شوید .

اگر گفتیدفرق یک مجرم در ایران با یک مجرم در جاهای دیگر چیست؟

در همه جا آدم اول جرمش معلوم می شود و بعد زندانی می شود در ایران آدم اول زندانی می شود وبعد جرمش معلوم می شود .

اگر گفتیدفرق یک تخم مرغ در تهران و در مسکو چیست ؟

در مسکو اگر تخم مرغ را زیر مرغ بگذارند بعد از 21 روز احتمالا یک جوجه تخم بیرون می آید ، اما در تهران پس 21 روز ممکن است از تخم مرغ هر موجودی بیرون بیاید ، مثلا یک شتر

اگر گفتیدفرق محل کار ایرانی ها و آمریکایی ها چیست؟

مردم آمریکا در خانه استراحت میکنند ، در اداره کار میکنند و در خیابان تفریخ، اما مردم ایران در خانه تفریح میکنند ،در اداره استراحت ، و در خیابان کار .

اگر گفتیدفرق یک نویسنده ایرانی با یک نویسنده آلمانی چیست ؟

یک نویسنده آلمانی وقتی نوشته هایش چاپ شد معروف می شود ولی یک نویسنده ایرانی وقتی جلوی چاپ نوشته هایش گرفته شد معروف می شود

اگر گفتیدفرق یک تاجر ایرانی با یک تاجر عرب چیست ؟

تاجر عرب از وقتی شناخته شد موفق و خوشبخت می شود ، اما تاجر ایرانی از وقتی شناخته شد ناموفق و بدبخت می شود.

اگر گفتیدفرق پلیس راهمایی و رانندگی در ایران با جاهای دیگر دنیا چیست؟

در همه جای دنیا وقتی ترافیک ایجاد می شود سرو کله پلیس راهنمایی و رانندگی پیدا می شود ، اما در ایران وقتی سرو کله پلیس پیدا می شود ترافیک ایجاد می شود .

اگر گفتیدفرق یک زندانی در ایران ا یک زندانی در اروپا و آمریک چیست ؟

در اروپا و آمریکا وقتی کسی زندانی میشود اعتبارش را از دست می دهد ، اما در ایران وقتی کسی زندانی می شود اعتبار به دست می آورد.

اگر گفتیدفرق یک آدم موفق در ایران با سایر نقاط جهان چیست؟

در همه جای دنیا وقتی کسی موفق شود همه به او نزدیک می شوند و با او شریک می شوند و به او کمک میکنند ، اما در ایران وقتی کسی موفق شود همه از او فاصله می گیرند و رابطه شان را با او قطع می کنند و جلوی کارش را می گیرند.

اگر گفتیدفرق سیستم اداری ایران با کانادا چیست؟

سیستم اداری کانادا چون کار مردم را راه می اندازد و به آنها کمک می کند از مردم پول میگیرد ، اما سیستم اداری ایران چون جلوی کار مردم می گیرند از آنها پول می گیرد.

اگر گفتیدفرق یک ماشین در تهران با بلژیک چیست؟

در بلژیک شما وقتی یک ماشین می خرید دائما قیمت آن کم می شود ، اما در تهران شما وقتی یک ماشین می خرید دائما به قیمت افزوده می شود.

اگر گفتید تفاوت دشمن در لیران و جاهای دیگر دنیا چیست؟

در همه جای دنیا آدم وقتی دشمن داشته باشد جلوی کارش گرفته می شود ، اما در ایران وقتی آدم ها دشمن داشته باشند تازه انگیزه کار پیدا می کنند.

اگر گفتید تفاوت موسیقی در تهران با موسیقی در جاهای دیگر دنیا چیست ؟

در همه جای دنیا وقتی موسیقی در مکان عمومی پخش می شود صدای آن را زیاد می کنند و وقتی در خانه پخش می شود صدای آن را کم می کنند اما در ایران و قتی موسیقی در خانه پخش می شود صدای آن را زیاد میکنند و وقتی در مکان عمومی آن را پخش می کنند صدای آن را کم می کنند .

جمعه ۱۳۸۵/۰۱/۱۸

بخوانید و مقایسه کنید...

جمعه ۱۳۸۵/۰۱/۱۸

سه شنبه ۱۳۸۵/۰۱/۱۵

اگه روزی تو نباشی

نمیدونم . نازنینم . که کدوم حرف تو رو آزرد

یا کدوم ترانه من . تو رو مثل گلی پژمرد

نمیدونم . نمیدونم . که چی گفتم تو شنیدی

چه خطایی سر زد از من که تو از من دل بریدی

اگه روزی تو نباشی بین ما راهی نباشه

نمیدونم کی میتونه که برام مثل تو باشه

اگه روزی تو نباشی یا بری از من جدا شی

نمیدونم تو میتونی عاشقی دوباره باشی؟

این پرنده دل من . نمیتونه پر بگیره

تو رو میخواد در کنارش . بال و پر از سر بگیره

آخه حیفه پر نگیره . پشت ابرا رو نبینه

حیفه اینجا تک و تنها . تو قفس بی کس بشینه

اگرمعجزه مقدور است اگرقلبت پرازنوراست

اگرچشمم به جزچشمت به روي هركسي كوراست

اگرچون خستگان گشتم اگرهم خسته ات كردم

اگربي ميل بودي ومن به خودوابسته ات كردم

حلالم كن ,حلالم كن

دراين دنيا نكردم من گناهي

فقط كردم به چشمانت نگاهي

اگر باشد نگاه من گناهي

مجازاتم بكن هر طور كه خواهي

زندگی اجبار است مرگ انتظار است عشق بک بار است

جدايي دشوار است فکر تو تکرار است

کاش گناهي کنم که مجازاتش

تبعيد به قلب تو باشه...

بچه ها برام دعا كنيد




روياهاي يك مرد :

گذشتن از اين همه درخت برايم آسان نيست

                                تو در حاشيه ي مردابي مرده لانه كرده اي

                                                        و مست خواب نيلوفري

رودخانه در بند بند تن من چون پيچكي بالا مي رود و در عمق چشم هاي من مي ريزد .

گذشتن از اين همه درخت آسان نيست

                     اما من يك روز مي آيم و تو مردي را مي بيني

                                      با دسته اي نيلوفر در دست

                                                  دو رودخانه ي روشن در چشم.........

و تا آن روز منتظر خواهم ماند.....





راز شقایق
شقايق گفت :با خنده نه بيمارم، نه تبدارم

اگر سرخم چنان آتش حديث ديگري دارم

گلي بودم به صحرايي نه با اين رنگ و زيبايي

نبودم آن زمان هرگز نشان عشق و شيدايي

يکي از روزهايي که زمين تبدار و سوزان بود

و صحرا در عطش مي سوخت تمام غنچه ها تشنه

ومن بي تاب و خشکيده تنم در آتشي مي سوخت

ز ره آمد يکي خسته به پايش خار بنشسته

و عشق از چهره اش پيداي پيدا بود ز آنچه زير لب

مي گفت

شنيدم سخت شيدا بود نمي دانم چه بيماري

به جان دلبرش افتاده بود- اما-

طبيبان گفته بودندش

اگر يک شاخه گل آرد

ازآن نوعي که من بودم

بگيرند ريشه اش را و

بسوزانند

شود مرهم

براي دلبرش آندم

شفا يابد

چنانچه با خودش مي گفت بسي کوه و بيابان را

بسي صحراي سوزان را به دنبال گلش بوده

و يک دم هم نياسوده که افتاد چشم او ناگه

به روي من

بدون لحظه اي ترديد شتابان شد به سوي من

به آساني مرا با ريشه از خاکم جداکرد و

به ره افتاد

و او مي رفت و من در دست او بودم

و او هرلحظه سر را

رو به بالاها

تشکر از خدا مي کرد

پس از چندي

هوا چون کوره آتش زمين مي سوخت

و ديگر داشت در دستش تمام ريشه ام مي سوخت

به لب هايي که تاول داشت گفت:اما چه بايد کرد؟

در اين صحرا که آبي نيست

به جانم هيچ تابي نيست

اگر گل ريشه اش سوزد که واي بر من

براي دلبرم هرگز

دوايي نيست

واز اين گل که جايي نيست ؛ خودش هم تشنه بود اما!!

نمي فهميد حالش را چنان مي رفت و

من در دست او بودم

وحالا من تمام هست او بودم

دلم مي سوخت اما راه پايان کو ؟

نه حتي آب، نسيمي در بيابان کو ؟

و ديگر داشت در دستش تمام جان من مي سوخت

که ناگه

روي زانوهاي خود خم شد دگر از صبر اوکم شد

دلش لبريز ماتم شد کمي انديشه کرد- آنگه -

مرا در گوشه اي از آن بيابان کاشت

نشست و سينه را با سنگ خارايي

زهم بشکافت

زهم بشکافت

اما ! آه

صداي قلب او گويي جهان را زيرو رو مي کرد

زمين و آسمان را پشت و رو مي کرد

و هر چيزي که هرجا بود با غم رو به رو مي کرد

نمي دانم چه مي گويم ؟ به جاي آب، خونش را

به من مي داد و بر لب هاي او فرياد

بمان اي گل

که تو تاج سرم هستي

دواي دلبرم هستي

بمان اي گل

ومن ماندم

نشان عشق و شيدايي

و با اين رنگ و زيبايي

و نام من شقايق شد

گل هميشه عاشق شد

***************************************

یا حق







من متهم هستم من متهم هستم به بد بودن / من متهم هستم كه شايد / شايد دروغي گفـته باشم/

شايد سلامي كرده باشم/ شايد نگاهي را اميدي داده باشم / شايد در آن شعري كه دارم سايه اي

باشد/ شايد هزاران شايد ديگر / حتي قسم خوردم / با اشكهاي نازكي در چشمهاي شب

نخوابيده / حتي براي چشمه بودن هم من متهم هستم

همه ميگفتن درسته !

منم باور کردم چون همه مي گفتن !

اما درست نبود !

و همه اشتباه مي گفتن !

اين وسط تنها آدمي که ضرر کرد

من بودم نه « همه » !!!

بيا تا برايت بگويم

چه اندازه تنهايي من بزرگ است

و تنهايي من شبيخون حجم تو را پيش بيني نمي كرد

به من گفت بيا

به من گفت بمان

به من گفت بخند

به من گفت بمير

آمدم ماندم خنديدم مردم

بچه هابرام دعا كنيد

                                l











اینم برای اونایی نوشتم که عاشقن

بخوان براى دل من ترانه اى ديگر

ترانه اى ز شب شاعرانه اى ديگر

مرا در آتش آغوش خويش گرمى بخش

بزن به زلف گرهگير شانه اى ديگر

ز عشق قصه شيرين بگوى با دل من

كه غير عشق، ندارد بهانه اى ديگر

تو اى پرنده صحراى دور دست خيال

مگير جز دل من آشيانه اى ديگر

به اشك ديده نويسم حكايت غم خويش

كه ماند از من و عشق نشانه اى ديگر

اشک چشمم نوشتم دوستت دارم باور نکردی که اشک چشمم ست,

به خیسی چشمانم باور نداشتی.

با خون قلبم نوشتم عاشقانه میپرستمت بازم باور ت نشد که خون قلبم ست .

نمی خواستم ببینی تا در لحظه آخر زندگیم لبخندت رو ببینم به ناچار دست خونی ام

را نشان دادم و تو باور کردی و خیره خون قلبم را که جاری بود نظاره کردی ولی

لحظه ایی بود که چشمانم را برای همیشه بستم و این هم برایم کافی ست برای

یکبار چشمان خیره ات را به قلبم دیدم و هنگام مردنم با حضور تو و عشق تو

مردم.

مرگ هم با عشق زیبا ست.

دیدن تو عشق تو برایم یک رویا شده آرزومه که لااقل هنگام مرگ تو را ببینم

برای آخرین بار



شايد آنروز كه نقاش خيال

روي پيشاني

ما نقش كابوس زمان را مي ريخت

رنگ مهتاب نبود

رنگ شب بود و سكوت

كه گره هاي ترك خورده ي عشق

روي تابوت زمان نقش شدند

نتوانستم من باز كنم

چون مرا در قفس ديگري از عشق بيانداخت به دام

و تو آزاد و رها در تپش پنجره ها غرق شدي

رنگ تقصير نداشت

دست خلاق هنر مند جهان

قصه ي ما را با هم

روي يك بوم كشيد

چندروزي است كه تنهابه تومي انديشم

ازخودم غافلم امابه تومي انديشم

شب كه مهتاب درايينه من مي رقصد

مي نشينم به تماشابه تومي انديشم
چيستي؟خواب وخيالي؟سفري؟خاطره اي؟كه دراين خلوت شبها به تومي انديشم
















مخلص مهرشاد

سه شنبه ۱۳۸۵/۰۱/۱۵

دستها بالا بود. هر کسي سهم خودش را طلبيد.سهم هر کس که رسيد،

داغ تر از دل ما بود ولي نوبت من که رسيد،

سهم من يخ زده بود! سهم من چيست مگريک پاسخ

پاسخ يک حسرت! سهم من کوچک بود

قد انگشتانم عمق آن وسعت داشت

وسعتي تا ته دلتنگيها شايد از وسعت آن بود که بي پاسخ ماند!

من و تو هر دو به يک شهر و زهم بی خبريم

هردو دنبال دل گمشده در بـه دريم

ما کـه محتاج نفسهـای هميـم آه چـرا؟

از کنار تـن يخ کرده هم می گذريـم

حالا كه من اسيرتم ديگه منو دوست نداري

حالا ميخواي سفر كني

بري وتنهام بذاري

گفته بودم كه اگر بوسه دهي توبه كنم

كه دگر بار از اين گونه خطا ها نكنم

بوسه دادي وچو برخاست لبم از لب تو

توبه كردم كه دگر توبه بيجا نكنم

ارنمي توانم هميشه مال توباشم

اجازه بده گاهي زماني ازان توباشم

اگرنمي توانم گاهي زماني ازان توباشم

بگذار هروقت تومي گويي كنارتوباشم

اگرنمي توانم دوست خوب وپاك توباشم

اجازه بده دوست پست وكثيف توباشم

اگرنمي توانم عشق راستين توباشم

بگذارباعث سرگرمي توباشم

امامرا اينطوري ترك نكن

بگذار درزندگي تو,دست كم چيزي باشم

چرا دنيا نمي داند كه من غمگين ترين غمگين دنيايم

بيا اي دوست با من باش كه من تنهاترين تنهاي دنيايم

Upgrade your email with 1000's of emoticon icons

سه شنبه ۱۳۸۵/۰۱/۱۵

گفتي عاشقمي، گفتم دوستت دارم.گفتي اگه يه روز نبينمت ميميرم، گفتم

من فقط ناراحت ميشم.گفتي من بجز تو به كسي فكر نمي كنم، گفتم

اتفاقا من به خيلي ها فكر مي كنم.گفتي تا ابد تو قلب مني، گفتم فعلا تو

قلبم جا داري.گفتي اگه بري با يكي ديگه من خودمو مي كشم، گفتم اما

اگه تو بري با يكي ديگه، من فقط دلم ميخواد طرف رو خفه كنم.گفتي ... ،

گفتم... .حالا فكر كردي فرق ما كجا بود؟فرق ما اينه كه: تو دروغ گفتي، من

راستشو.

اون چقدر ساده ازم بريد ورفت

وانمود كرد كه من و نديد ورفت

همه گفتن اون ازت بي خبره

به خدا گريه هام وشنيد ورفت
كم كم حس كرد كه براش تكراريم يه عروسك جديد خريد ورفت

از من بريده ای و صدايم نمی کنی

چون درد در منی و رهايم نمی کنی

گم گشته ام ميان تماشای چشم تو

از اين جنون تلخ جدايم نمی کنی

هر شب چو باد می وزم از داغ ياد تو

آخه چرا؟ چه شد که دعايم نمی کنی

من آخرين پرنده گم کرده لانه ام

در آسمان خويش هوايم نمی کنی

امشب ميان کوچه تو را جار می زنم
اما تو باز رو به صدايم نمی کنی

تو رفتي و مرا در اين شب هاي غربت تنها گذاشتي

با دلي كه از عشق تو سرشار است

در كوچه باغ هاي بيقراري ام به دنبالت ميگردم

اما مي دانم كه ديگر رفته اي بر نمي گردي

و ميدانم كه
تو رفتي و من ماندم بدون تو

عشقي كه نثار ره تو كردم

در سينه ديگري نخواهي يافت

زان بوسه كه بر لبانت افشاندم
شورنده تر اذري نخواهي يافت..

برام دعا كنيد

پسر تنهاي شب

سه شنبه ۱۳۸۵/۰۱/۱۵

چشمانم چه گناهي كرده اند كه بايد اين همه اشك بريزند … دستهايم چه گناهي كرده اند كه بايد اين همه از سردي نا توان باشند… ...پاهايم چرا بايد اين همه خسته و نا توان باشند… چهره ام چرا بايد اين همه پريشان و غم زده باشد… قلبم چرا بايد شكسته و پر از شور و التهاب باشد…...

گفتم تو را نبخشم ‘گفتي كه بي گناهم
اما چرا برايت بيگانه شد نگاهم
در روزهاي شيرين همواره با تو بودم
با من چرا نماندي در اين شب سياهم

تصوير آخرين نگاهت رو براي هميشه توي ذهنم نگه ميدارم
همه ي اشكايي رو كه به خاطر تو ريختم تو صندوق ميزارم
........ و هر روز اسمت رو روي ديواراي عالم مي نويسم

تو كه هيچ وقت چيزي براي يادگاري بهم ندادي
اما من حتي يادت رو براي خودم نگه ميدارم ...

پسرتنهاي شب

سه شنبه ۱۳۸۵/۰۱/۱۵

بهار عاشق بود و زمين معشوق عشق بی تابی می آورد و بهار

بی تاب بود

زمين اما آرام و سنگين و صبور ....

و بهار پرده از عاشقی برداشت . آن هنگام كه رازش عظيم گشت

و عشقش مهيب و جهان حيرت كرد .....

خاك جان يافته است نكند سنگ شوي نكند بااين همه شور دلتنگ شوي

باز كن پنجره هارا وبهاران را باوركن

كنار سفره هفت سين براي من هم دعا كن.

شاد باشيد و هميشه بهاري

سه شنبه ۱۳۸۵/۰۱/۱۵

شدی چند روزی مهمونم Spray I Love You

ولم کردی و داغونم
فريبم دادی انگاری
خيال کردی نميدونم ؟
ولی من خاک پات هستم
هنوزم چشم به رات هستم
نديدی آخه محتاجم
هلاک يک نگات هستم

حرف تو - حرف رفاقت بود
اولش پر از صداقت بود
يادمه تو روزاي سخت زندگيم
تکرار اسم تو برام يه عادت بود
(( ولي حالا که دلم به عشق تو محتاجه :
قلب تو - قلب توخالي
عشق تو - عشق پوشالي ))

من خسته ام....خسته از دقايقي که مي گذرد و بازگشتي ندارد از دقيقه هاي خسته و مرده در بطن زمان خسته از بودن ،ماندن
خسته از اين آمدنو رفتنها
خسته از خسته شدنها
خسته خسته خسته ...

هنوز گيجم از اتفاقي كه بين من و تو افتاد

و من شكستم

دربرخوردچشمانمان كه تصادفي بود

مقصرمن بودم و

نگاه توفرار كرد

خوش باشيد

سه شنبه ۱۳۸۵/۰۱/۱۵

عشق مانند ويلون است موزيک آن ممکن است ٬

قطع شود ولی تارهای آن هميشه می ماند

عشق مانند جنگ است ،

به راحتی شروع ميشود اما به سختی پايان میپذيرد

عشق تازه از زمين است و عشق کهنه از بهشت

وقتی عشق وجود داشته باشد

هيچ خانه ای کوچک نيست

عشق مانند جيوه در دست است ٬

اگر انگشتان خود را باز نگه داری می ماند

ولی اگر دست خود را مشت کنی

از ميان انگشتانت فرار ميکند

عشق يعنی حمايت ٬

احترام و علاقه دو انسان به همديگر

سه شنبه ۱۳۸۵/۰۱/۱۵

با تمام وجود به شما تقدیم میکنم.

به دنبال چیزی که نمی دانم چیست

تمام زمان را پرسه زنان به حقیقت شوم بی مرزی

میرسم

نمی دانم چیست آنچه که در تمنایش روز و شبم تهی

از بودنم شده است

بی وصل و فصل ،

حیران و سرگردان ،

می گردم و هیچ مرا نمی پاید..

قلبم تهی تر از همیشه

روحم سرکش تر از همیشه

جسمم ضعیف تر از همیشه

به هر سو می نگرم جز هیچ نمیبینم

به هر زمانی سرک می کشم جز آهی سوزناک و تلخ

عایده ای ندارم

چیزی در من ، من را فریاد میزند ...

ندای عقل را می شنوم که فریاد می زند

تا کی مدهوش این دل شیدا خواهی بود...

من انگار گمشده ام و.... شاید چون تو را گم کرده ام

این گونه شده ام .

دیگر چه اهمیتی دارد؟!

دیگر از سیاه بختیم ناله نمی کنم .

دیگر از بیوفایی و غم لابه نمی کنم .

دیگر با هیچ کسی بحث و جدل نمی کنم .

من دیگر به روزهای نبودنت بیشتر اطمینان دارم تا به

روزهای بودنت .

حقیقت را مدام بر خود تکرار می کنم .

حقیقتی عریان و تلخ :

تو رفته ای ، به هر دلیلی ، تو رفته ای .

روزها کشدار تر از همیشه می گذرند

و شبها بیخوابی کابوسی بر خوابهایم می شود .

از وقتی که رفته ای دیگر دستهای

سرد و یخ زده ام

را به هوای برگشتنت گرم نگه نمیدارم.

تو رفته ای ، باید بپذیرم ، باید .

چراغ خانه ام هنوز روشن است .

دیگر خیالم را به مهمانی شبهایت نمی فرستم .

می دانم که تو خاطراتم را در یک روز سرد زمستانی

در گنجه ای شکسته مدفون کرده ای .

فقط ، فقط کاش زودتر گفته بودی:

که عشق برایت جز سراب چیزی بیش نیست .

کاش گفته بودی که کاخ آرزوهایم را آنقدر بلند و رفیع

نمی ساختم .

آرزوهایی که رنگین تر از هر رنگین کمانی بود .

پاسخم را بده

چرا نگفتی که روزها و شبهایم را با تو زندگی نکنم

اگر قرار است من جا بمانم و تو بی من سفر کنی ؟

چرا؟؟؟؟؟؟؟

.

سه شنبه ۱۳۸۵/۰۱/۱۵

اگه گفتید فرق ما چیه؟

بخوانید و مقایسه کنید...

درباره من

مشخصات

پیوندهای روزانه

برچسب ها

نوشته‌های پیشین

پیوندها